ကိုယ္ေစာင့္နတ္အေၾကာင္းႏွင့္ လူကို ေစာင့္ေရွာက္ပုံအေၾကာင္း

ကိုယ္ေစာင့္နတ္အေၾကာင္းႏွင့္ လူကို
ေစာင့္ေရွာက္ပုံအေၾကာင္း
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

ေမး > ကိုယ္ေစာင့္နတ္ဆိုတာ တကယ္ရွိပါသလား၊
ေျဖ > ကိုယ္ေစာင့္နတ္ဆိုတာတကယ္ရွိပါတယ္၊

မေကာင္းမႈျပဳေသာသူသည္ သူမေကာင္းမႈျပဳတဲ့အေၾကာင္းကို သူကိုယ္တိုင္ပတမဦးဆုံးသိ၏ ထိုေနာက္သူ၏ကိုယ္ေစာင့္နတ္သိ၏ ထိုေနာက္သူတပါး၏ စိတ္ကို ေဖာက္ထြင္းသိျမင္ႏိုင္ေသာ္ တန္ခိုးရွင္မ်ားသိ၏ လို႔" ပါရာဇိကဏ္အဌထာ သုဒိႏၵက႑ "အဖြင့္မွာပါတဲ့စာရပ္ကိုေထာက္ၿပီး လူကိုနတ္ေစာင့္တယ္ဆိုတာ သိရပါတယ္၊

ေနာက္ေမးခြန္းတခုက ...
ေမး > လူကို ဘယ္လိုေစာင့္ေရွာက္သလည္းဆိုတာပါ၊

ဘုန္းကံႀကီးမားတဲ့ လူကို စိတ္ဓာတ္အင္အား ခိုင္မာေတာင့္တင္းမႈရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းနတ္မ်ားက ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္ ဘုန္းကံမြဲမြဲ လူမ်ားကိုေတာ့ တန္ခိုးေသးႏုပ္ၿပီး စိတ္ဓာတ္အင္အား ခိုင္မာေတာင္႔တင္းမႈ မရွိတဲ့ နတ္ေသးနတ္မႊား ေလးေတြက ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္၊

တန္းခိုးအင္အားႀကီးမားေလ လုပ္ႏိုင္တဲ့
အရာေတြ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ပိုရွိေလမို႔ သူလုပ္ႏိုင္တဲ့ပမာဏ သူလုပ္ခြင့္ရွိတဲ့ အတိုင္းအတာထဲကေန ကူညီေစာင့္ေရွာက္ ေပးၾကပါတယ္၊

ေရွးက ဗရာဏသီမင္းဟာ ေကာသလမင္းကို သတ္ၿပီး တိုင္းျပည္ကိုသိမ္းပိုက္၊ ေကာသလမင္းရဲ႕ မိဖုရားကိုလည္း သူမိဖုရားအျဖစ္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္၊

အဲဒီမိဖုရားႀကီးမွာ သြားေလသူ ေကာသလမင္းႀကီးနဲ႔ ရထားတဲ့ ကိုယ္ဝန္က်န္ခဲ့ပါတယ္၊ အခ်ိန္တန္ေတာ့ သားေယာက်ာ္းေလး ေမြးဖြားခဲ့တယ္၊ အရြယ္ေရာက္လာခ်ိန္မွာ အျခားမိဖုရားနဲ႔ ရထားတဲ့ ကုဂုဂၤေဒဝီဆိုတဲ့ မင္းသမီးေလးနဲ႔ ခ်စ္ႀကိဳက္သြားၾကတယ္၊

ဒါကို ဗရာဏသီမင္းႀကီးကသိလို႔ မင္းသားကိုသတ္ဘို႔ လုပ္တယ္၊ အဲဒါကို မင္းသားေလးကို ေသေဘးကလြတ္ေအာင္ ကယ္တင္ေပးခဲ့တယ္၊ ကယ္တင္ေပးသူက မင္းသားေလးရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ နတ္က သူလုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ ပမာဏ အားေလၽွာ္စြာ လုပ္ကိုင္ေစာင့္ေရွာက္ ေပးတယ္လို႔ မွတ္သားေစျခင္ပါတယ္၊

ေနာက္ေမးခြန္းတခုက ......
နတ္က လူ႔ကိုယ့္ထဲမွာ ေနသလား
အျပင္မွာ ေနသလားဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါ၊

လူကိုယ္ထဲမွာ မေနပါဘူး အျပင္ဘက္မွာေနပါတယ္၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ဆိုတာ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ ဘုမၼစိုး၊ ရုကၡစိုး အစရွိတဲ့ နတ္ေတြပါ၊
လူ႔ ကိုယ္ထဲမွာ နတ္ရွိရင္ အဲဒီလူမ်ိဳးကို တခ်ိဳ႕က စုန္းလို႔သတ္မွတ္ၾကပါတယ္၊

ေနာက္ေမးခြန္းတခု ....
လူတိုင္းမွာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိပါသလား
ဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါ၊

လူတိုင္းမွာ သဘာဝအားျဖင့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိပါတယ္၊
အထက္မွာဆိုထားသလို ဘုန္းကံႀကီးမားတဲ့လူကို စိတ္ဓာတ္အင္အား ခိုင္မာ ေတာင့္တင္းတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းနတ္မ်ားက ေစာက္ေရွာက္ၿပီး ဘုန္းကံမြဲမြဲ လူမ်ားကိုေတာ့ တန္ခိုးေသးႏုပ္ စိတ္ဓာတ္အင္အား ခိုင္မာေတာင့္တင္းမႈ မရွိတဲ့ နတ္ေသးနတ္မႊားေလးေတြက ေစာင့္ေရွာက္ပါတယ္၊
ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေတြဆိုတာ လူေစာင့္ေရွာက္တဲ့ လူရဲ႕အလိုကို လိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲတတ္ၾကပါတယ္၊

မ်ားေသာအားျဖင့္ တန္ခို႔ေသးႏုပ္ၿပီး စိတ္ဓါတ္အင္အား ခိုင္မာေတာင့္တင္းမႈမရွိတဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေတြေပါ့၊ ဒီလိုနတ္ေတြက သူေစာင့္ေရွာက္တဲ့ လူကေကာင္းရင္ သူလည္း လိုက္ေကာင္းၿပီး သူေစာင့္ေရွာက္တဲ့သူက ဆိုးရင္ သူလည္း လိုက္ျပီးဆိုးသြားတတ္ပါတယ္၊

တန္ခိုးႀကီးမားၿပီး စိတ္ဓာတ္အင္အား ခိုင္မာေတာင့္တင္းတဲ့ နတ္မ်ားကေတာ့ သူတို႔မႀကိဳက္တာလုပ္ရင္ အဲဒီလူကို စြန္႔ပယ္ၿပီး ထြက္သြားတတ္ၾကပါတယ္၊ လူေျပာင္းတိုင္းလည္း သူကလိုက္ၿပီး မေျပာင္းလြဲတတ္ပါဘူး၊

ဥပမာအားျဖင့္...ေစတိယမင္းကို တန္ခိုးႀကီးတဲ့ နတ္သားေလးပါး ေစာင့္ေရွာက္ပါတယ္၊ ေစတိယမင္း မုသားေျပာေတာ့ နတ္သားေလးပါးက ေစတိယမင္းကို တခါထဲ စြန္႔ျပစ္ထြက္သြားၾကပါတယ္၊

ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္းမွာ သဘာဝအားျဖင့္ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ရွိၾကေသာ္လည္း ကိုယ္ေစာင့္နတ္မႀကိဳက္တာလုပ္လို႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရဲ႕ စြန္႔ျပစ္ျခင္း ခံၾကရလို႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ မရွိတဲ့ လူမ်ိဳးေတြလည္းရွိၾကပါတယ္၊

ဒါေၾကာင့္ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ျမဲျခင္ရင္ သီလျမဲၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ.....၊

ေရးသူ > အရွင္ေခမာနႏၵ

____________________________________________

ေအာင္ဝိုင္းၿဖိဳးရဲ႔ အေမးမွာ -
"အ႐ွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ အား ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေျဖၾကားေပးပါဘုရား.
ကုိယ္ေစာင့္နတ္သည္ မည္သည့္ နတ္အႏြယ္ဝင္ ျဖစ္ပါသလဲ ဘုရား.
ကိုယ္ေစာင့္နတ္သည္ အစဥ္အျမဲ ေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္း ရိွပါသလား ဘုရား.
ကိုယ္ေစာင့္နတ္ အျဖစ္ကို မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေရာက္ရိွႏိုင္ပါသလဲ ဘုရား.
အ႐ွင္ဘုရားကို ရိွခိုးဦးခ်ပါတယ္ ဘုရား"

ႏိုင္ငံျခားသား ရဟန္း ခ်က္ဇ္ ဦးသရဏရဲ႔ အေျဖ -
ဗုဒၶဘာသာမွာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိလိုတယ္ဆိုရင္ ေျခာက္နည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ -

၁။ ကံေကာင္းလို႔ အရင္ဘဝမွ ေဆြမ်ိဳးတစ္ေယာက္က အခု နတ္ျဖစ္ရင္ ဒကာ ဒကာမတို႔ရဲ႔ ကိုယ့္ေစာင့္နတ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ ရန္ကုန္မွ ဆရာႀကီး ဦးရွိန္ဟာ လူေတြရဲ႔ အပမွီတဲ့ေရာဂါ ( သရဲစီးတဲ့ေရာဂါ) ေတြကို (အရင္ဘဝက သူ႔အေမ) အခု ဒီဘဝမွာ သူ႔ကုိယ္ေစာင့္နတ္ျဖစ္သူရဲ႕ စြမ္းအားနဲ႔ ကုသေပးပါတယ္။ (ကုသမႈ မွန္ကန္လို႔ PhDဆုလည္း ရပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္ေလာက္က ဆုံးသြားပါၿပီ။) ဗုဒၶဘာသာက်မ္းဂန္မွေျပာမယ္ဆိုရင္ ဥဒါန ဗာဟိယသုတ္မွာဆိုေတာ့ ဗာဟိယ ဒါရုစီရိယ အရင္ဘဝမွ ေဆြမ်ိဳး ဒီဘဝမွာ နတ္ျဖစ္တဲ့ နတ္တစ္ပါးဟာ ဗာဟိယဆီလာၿပီး ဓမၼမဟုတ္တဲ့အက်င့္ကို ေျပာျပၿပီး၊ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ေတြဖို႔ ႏႈိးေဆာ္ေပးပါတယ္။ ဒါဆို ဒီလို ကံေကာင္းလို႔ ကိုယ့္ေစာင့္နတ္တစ္ဦး ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ ပထမနည္း။

၂။ ပရိတ္ ရြတ္တဲ့အခါ နတ္ေတြက လာေစာင့္ေရွာက္တတ္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ (သက္သတ္လြတ္စားၿပီး) မဟာသမယသုတ္ကို ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း မနက္ ၁ နာရီ တစ္ခါ မနက္ ၃ နာရီတစ္ခါ ရြတ္လိုက္ရင္ ၃ လေလာက္ၾကာၿပီး နတ္ေတြက လာေစာင့္ေရွာက္မယ္ ကိုယ့္ႀကိဳက္တာေတြ လုပ္ေပးမယ္ ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္။ (သက္သတ္လြတ္စားရတာ နတ္ေတြက အသားအနံ႔ မႀကိဳက္လို႔ သူတို႔ကို ကိုယ့္အနီးလာေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ သက္သတ္လြတ္စားရပါတယ္။)

၃။ သီလကို ေဆာက္တည္တယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ နတ္ေတြက ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္။ အထူးသျဖင့္ သၾကားမင္းက ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္ - ရွိခိုးေတာင္ ရွိခိုးပါတယ္။ သံယုတ္နိကာယ္ ဂဟ႒ဝႏၵနာသုတ္မွာ သိၾကားမင္းက မိန္႔တယ္ - ျဗာဟၼဏပုဏၰား၊ ခတၱိယာ၊ မဟာရဇ္၊ နတ္ႀကီး ၃၀ကလည္း သိၾကားမင္းကို ရွိခိုးၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ သိၾကားမင္းက သီလျပည့္စုံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားတို႔ကို ရွိခိုးတယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။

၄။ လွဴဒါန္းၿပီး နတ္ေတြကို အႏုေမာဒနာ (ဝမ္းသာဖို႔) သာဓုေခၚဖို႔ ဖိတ္ေခၚတယ္ဆိုရင္လည္း နတ္ေတြက ကာကြယ္ၾကမယ္။ သီရိလကၤာမွာ အိမ္က ဆြမ္းကပ္ၿပီး ေဆြမ်ိဳးညာတိေတြကို အမွ်ေဝလိုက္ရင္ေတာ့ "ကိုယ့္ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကုသိုလ္မွ ဝမ္းသာၿပီး ကာကြယ္ပါေစ"လို႔ ဖိတ္ေခၚဆုေတာင္းၾကပါတယ္ -

အာကာသ႒ာ စ ဘုမၼ႒ာ၊
ေဒဝါ နာဂါ မဟိဒၶိကာ၊
ပုညံ တံ အႏုေမာဒိတြာ
စိရံ ရကၡႏၱဳ မံ ပရႏၱိ။"

၅။ ေမတၱာဘာဝနာ ပြားရင္လည္း ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေတြက လာၿပီး ကာကြယ္မယ္လို႔ အဂၤုတၱိဳရ္နိကာယ္ ၁၁ ေမတၱာနိသံသသုတ္ မွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ေမတၱာဘာဝနာ အားထုတ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳး ၁၁ မ်ိဳးရပါတယ္။ အဲဒီ ေကာင္းက်ိဳး ၁၁ မ်ိဳးမွာ တစ္မ်ိဳးက "ေဒဝတာ ရကၡႏၱိ" (နတ္မ်ား ကာကြယ္ၾကမည္) လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိလိႏၵဝစၦမေထရ္ႀကီးရဲ႕ ေမတၱာစြမ္းအားက အင္မတန္မွ ႀကီးမားပါတယ္။ အဂၤုတၱိဳရ္နိကာယ္ ၁ ဧတဒဂၢဝဂၢမွာ ျမတ္စြာဘုရား ပိလိႏၵဝစၦမေထရ္ႀကီးကို ဒီလို ခ်ီးမႊမ္းေတာ္မူပါတယ္

"ဧတဒဂၢံ ဘိကၡေဝ မမ သာဝကာနံ ဘိကၡဴနံ ေဒဝတာနံ ပိယမနာပါနံ ယဒိဒံ ပိလိႏၵဝေစၦာ။"
"ရဟန္းတို႔ ငါဘုရား တပည့္သာဝကာတို႔တြင္ နတ္တို႔၏ခ်စ္ျခင္းမွာ အျမင့္ျမတ္ဆုံးရဟန္းသည္ ပိလိႏၵဝစၦမေထရ္ ျဖစ္ပါတယ္။"

၆။ မဂ္ ဖိုလ္ ရမယ္ဆိုလုိရွိရင္လည္း နတ္ေတြက ကာကြယ္လိမ့္မယ္။ ဓမၼပဒ အ႒ကထာရဲ႕ ပထမဆံုး ပုံဝတၳဳဟာ စကၡဳပါလမေထရ္ရဲ႔ အတၳဳပၸတၱိကို ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီမွာ စကၡဳပါလမေထရ္ႀကီးက ရဟႏၱာျဖစ္ၿပီး သူ႔မ်က္စိေတြက ပ်က္သြားပါတယ္။ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ခရီးထြက္တဲ့အခါ လမ္းျပတဲ့ ရဟန္းေတာ္ဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ ပါရာဇိကက်ေတာ့ စကၡဳပါလမေထရ္ႀကီးက သူ႔ကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တစ္ပါးတည္းပဲ လမ္းေပၚမွာ က်န္ေတာ္မူတယ္။ဒါကို သိၾကားမင္းက သိသြားၿပီး စကၡဳပါလမေထရ္ႀကီးကို ကိုယ့္တိုင္လာၿပီး လမ္းျပပါတယ္။

အတိုခ်ဳပ္ေျပာမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေစာင့္နတ္ရဖို႔ - (၁) အရင္ဘဝမွ ေဆြမ်ိဳးရွိရမယ္၊ (၂) ပရိတ္ရြတ္ရမယ္ (၃) သီလျပည့္စုံရမယ္ (၄) လွဴဒါန္းၿပီး အႏုေမာဒနာျပဳရမယ္ (၅) ေမတၱာဘာဝနာ က်င့္ႀကံအားထုတ္ရမယ္ (၆) မဂ္ဖိုလ္ေအာင္ျမင္ရမယ္။

ကိုယ့္ေစာင့္နတ္ေတြ ဘယ္ႏွစ္ပါး ျဖစ္ပါသလဲလို႔ သိဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ သူတို႔ကလည္း ကူညီေပးခ်င္စိတ္ရွိမွပဲ ကူညီေပးၾကပါတယ္။ အဲ့လို သူတို႔ကို တာဝန္ ေပးမထားပဲနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ကုသိုလ္မလုပ္ဘဲ အကုသိုလ္မ်ားရင္ေတာ့ ေျပးၾကမွာေပါ႔။

ဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမေတြက ကုသိုလ္ေတြ အတတ္ႏိုင္ဆုံး လုပ္ၿပီး နတ္တို႔ရဲ႔ အခ်စ္ကို မေပ်ာက္ေစတဲ့ ရဟႏၱာဆုကို ေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

သတၱဝါ အားလုံး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ႏိုင္ငံျခားသား ရဟန္း ခ်က္ဇ္ ဦးသရဏပါ။

ဦးဇင္းေရးထားတဲ့ ျမန္မာစာကို Cathy Hlaing ျပင္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။ အၿမဲက်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ ။

____________________________________________

လူအမ်ားစုတို႔သည္ နတ္ကိုးကြယ္ၾကသည္၊ ယံုၾကည္ၾကသည္၊ အားထားၾကသည္၊ နတ္နွင့္ပတ္သက္၍ကား သိသူ ေလ့လာသူ အေတာ္နည္းပါးလွပါသည္။ ေျပာသံၾကားနွင့္ အရမ္းယံု၊ အရမ္းကိုးကြယ္သူသာမ်ားပါသည္။ စံုစမ္းေမးျမန္းသူကား နည္းပါးပါသည္။
စံုစမ္းေမးျမန္းသူမ်ားရွိ၍ ေမးျမန္းသျဖင့္ ေျပာျပေသာအခါမွ "ေၾသာ္…ဒီလိုလည္းရွိပါေသးလား" ဟု အခ်ဳိ႕က လက္ခံ၍ အခ်ဳိ႕ကမူ ျငင္းဆန္ပါသည္။ မိမိနွင့္ေတြလ်ွင္မူ အေၾကာင္းသိသူမ်ားက ေမးျမန္းတတ္ၾကပါသည္။ မိမိကလည္း အေမးရွင္ကို လိုခ်င္ပါသည္။ သူတို႔ေမး၍ ေျဖရမွ စာေရးျပနိုင္၍ မသိသူမ်ား မေမးတတ္သူမ်ား၊ သိခ်င္သူမ်ား ရွင္းသြားပါသည္။
တစ္ေန႔ ေမးတတ္သူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ ဦးခ်ၿပီး ေမးေလ်ွာက္သည္။ သူက အလြယ္ပင္ေမး၍ မိမိကလည္း အလြယ္ပင္ ေျဖသည္။ ယင္းသို႔ အလြယ္ေမး၍ အလြယ္ေျဖရာမွ အေမးအေျဖေတြ ရွည္လ်ားသြားပါသည္။

"အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိပါသလား ဘုရား"

"ေအး…ရွိတာေပါ့"

"အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ျမင္ဖူးပါသလားဘုရား"

"ငါေတာ့ ငါ့ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကို တစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး"

"ဒါျဖင့္ အရွင္ဘုရားက ဘယ္လိုအေထာက္အထားနဲ႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ရွိတယ္လို႔ ေျပာနိုင္ပါသလဲဘုရား"

"က်မ္းဂန္ အေထာက္အထားနဲ႔ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ရွိတယ္လို႔ ေျပာတာပါ"
"က်မ္းဂန္အေထာက္အထားရွိရင္ အေထာက္အထားနွင့္တကြ ကိုယ္ေစာင့္နတ္အေၾကာင္း ရွင္းျပပါလားဘုရား"

"ေအး…ေအး ရွင္းျပမယ္္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္မွတ္သားသား နားေထာင္ပါ၊ က်မ္းဂန္ကေတာ့ ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာကို ဦးစြာျပမယ္"

ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာ ရွင္သုဒိႏၵအေၾကာင္းအရာကို ဖြင့္ျပတဲ့ ေနရာမွာ-
"မေကာင္းမႈကို ျပဳေသာသူအား ခပ္သိမ္းေသာ သူတို႔၏ ေရွးဦးစြာ မိမိသိအပ္၏၊ ထို႔ေနာက္ မိမိကိုယ္ေစာင့္နတ္သိ၏၊ ထို႔ေနာက္ သူတစ္ပါးစိတ္ကို သိတတ္ေသာ နတ္တို႔သည္ သိကုန္၏"
"လို႔ ေျပာထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအေထာက္အထား အေၾကာင္းေၾကာင့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိတယ္လို႔ ေျပာနိုင္တာပါ"
"အဲဒီ အေထာက္အထားအျပင္ အျခားအေထာက္အထားေကာ ရွိပါေသးသလားဘုရား"
"ရွိေသးတယ္"
"ရွိေသးရင္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွင္းျပပါဦးဘုရား၊ တပည့္ေတာ္နွင့္တကြ အမ်ားတကာတို႔ သံသယရွင္းရန္အတြက္ပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအတြက္ မဟုတ္ပါဘုရား"
"ေအး…ေအး၊ ေမးမွေတာ့ျဖင့္ တစ္ေယာက္တည္းအတြက္လည္း ေျဖရမွာပဲ၊ အမ်ားအတြက္လည္း ေျဖရမွာပဲ၊ မွတ္ထားပါ သုတ္မဟာဝါ အ႒ကထာ မဟာပဒါန သုတ္အဖြင့္မွာ ဒီလိုျပထားပါတယ္"

"အၾကင္အခါ မင္းတို႔သည္ တရားမေစာင့္ကုန္၊ ထိုအခါ အိမ္ေရွ႕မင္း၊ အမတ္စစ္သူႀကီး၊ သူေ႒း သူႂကြယ္အလံုးစံုေသာ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အလံုးစံုေသာသူတို႔သည္ တရားမေစာင့္ကုန္။
ထိုအခါ ထိုသူတို႔ကို ေစာင့္ကုန္ေသာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္တို႔သည္ တရားမေစာင့္ကုန္၊ ထိုနတ္တို႔၏ အေဆြခင္ပြန္းျဖစ္ေသာ ေျမ၌တည္ေသာနတ္၊ ေကာင္းကင္၌ တည္ေသာနတ္၊ ဥဏွဝလာဟကနတ္၊ အဗၻဝလာဟကမည္ေသာနတ္၊ သီတဝလာဟကမည္ေသာနတ္၊ ဝႆဝလာဟကမည္ေသာနတ္၊ စတုမဟာရာဇ္မွစ၍ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ အထက္ဘဝဂ္တုိင္ေအာင္ အရိယာပုဂၢိဳလ္တို႔ကိုထား၍ ခပ္သိမ္းေသာ နတ္ျဗဟၼာမရိသတ္တို႔သည္ တရားမေစာင့္သည္သာလ်ွင္ ျဖစ္ကုန္၏" လို႔ ျပထားပါတယ္။ အဲဒီ အေထာက္အထားနဲ႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိေၾကာင္း ေျပာနိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအေထာက္အထားမ်ားကို မွီးၿပီးေတာ့ ဇာတ္ေပါင္းခန္းပ်ဳိ႕တြင္ -
"ေကာင္းကင္႐ုကၡ၊ ဘုမၼမလြတ္၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္တို႔၊ ႐ိုၫြတ္သဒၶါ၊ တရားနာ၍၊ ဒိဗၺာရမၼဏ၊ ျမင္ကစင္ျဖဴ၊ ႏွလံုးဟူသား၊ မုန္ဆူမြန္ေျခာင္း၊ ဆင္မေကာင္းကို၊ ခြ်န္းေတာင္းဉာဏ္ဟုန္၊ ထိမ္းလင့္ကုန္"
လို႔ ေရးသားခဲ့တဲ့ အေထာက္အထားကို အမွီျပဳၿပးေတာ့ကာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ရွိေၾကာင္းကို ေျပာနိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပါရမီေတာ္ခန္းပ်ဳိ႕တြင္လည္း -

"လူတို႔စီးပြား၊ က်င့္တတ္အားသည္၊ သိၾကားမာတလိ၊ မဏိေမခလာ၊ မဟာရာဇ္က၊ စသည္တ႐ိုး၊ အိမ္စိုးကိုယ္ေစာင့္၊ ေမွာင့္လည္း ဖ်က္တတ္၊ ဘုတ္ေခတ္သံဘက္"
လို႔ စပ္ဆိုေတာ္မူခ်က္တို႔ အေထာက္အထားျပဳၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိေၾကာင္း ေျပာနိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိေၾကာင္း ေက်နပ္ၿပီလား။

"တင္ပါ ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား၊ ဒါေပမယ့္ အခြင့္အေရးေပးမယ္ဆိုရင္ အနည္းငယ္ ေမးပါရေစဦးဘုရား"

"အင္း … အနည္းငယ္ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္လဲ၊ စာမ်က္နွာ တစ္ေထာင္ေလာက္ေျဖရမယ့္ ေမးခြန္းမ်ဳိးလား"

"ဒီေလာက္ေတာ့ ရွည္မယ္မထင္ပါဘုရား"

"ကဲ … ဒါျဖင့္ ေမးစမ္းပါဦး၊ သိရင္ေျဖရတာေပါ့၊ မသိရင္ေတာ့ မေျဖနိုင္ဘူးေနာ္"

"မွန္ပါ့ဘုရား"

"တပည့္ေတာ္ေမးမွာကို အရွင္ဘုရားသိနိုင္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ယခုေမးၿပီးခဲ့တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ ပတ္သကိတဲ့အေမးပဲ ျဖစ္ေနလို႔ပါဘုရား"
"ဟ … ကိုယ္ေစာင့္နတ္ အေၾကာင္းက ေမးၿပီးမွပဲ၊ ဘာကိုမ်ားထပ္ၿပီးေတာ့ ေမးေနဦးမလဲ"
"ဒီလိုပါဘုရား၊ လူရယ္ အဲဒီလူကိုေစာင့္တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရယ္ ႏွစ္ဦးသားမွာ အသက္တမ္းခ်င္းလည္း မတူပါ၊ သတၱဝါ အမ်ဳိးအစားလည္း မတူပါဘုရား"
"ေအး… ဟုတ္တယ္၊ မတူဘူး"

"အဲဒီလိုမတူေတာ့ လူေသလ်ွင္ အဲဒီလူမွာေစာင့္တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္လည္း ေသမလား၊ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေသလ်ွင္ အဲဒီနတ္ ေစာင့္တဲ့လူလည္း ေသမလားဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား"

"အင္း … သိခ်င္တာက အေရးမႀကီးဘူး၊ အေျဖကေတာ့ ခက္ခက္ပဲ"

"မခက္ပါနဲ႔ဘုရား၊ ႀကိဳးစားၿပီး တပည့္ေတာ္ သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျဖၾကားေပးပါဘုရား"

"အင္းေပါ့… ခုမွေတာ့ ေျဖရေတာ့မွာေပါ့"

"မွန္ပါ … ေျဖၾကားပါဘုရား"

"ေအး … သတၱဝါေတြေသတာကို သတိထားၾကည့္ရင္ သိနိုင္ပါတယ္၊ တစ္အိမ္ေထာင္စုထဲမွာၾကည့္၊ အႀကီးရယ္၊ အငယ္ရယ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ေရွ႕ေနာက္ေသတာလည္း မရွိဘူးလား"

"ရွိပါတယ္ဘုရား"

"အႀကီးအငယ္ တစ္ၿပိဳင္နက္ေသတာလည္း မရွိဘူးလား"

"ရွိပါတယ္ဘုရား"

"ေအး… အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ လူနဲ႔ ၿပိဳင္တူေသ၊ ေရွ႕ေနာက္ေသဆိုတာ အၿမဲမဆိုသာတဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္"

"မွန္ပါဘုရား၊ ဒါျဖစ္နိုင္ပါတယ္၊ တိက်ေသာ သက္ေသမ်ား ျပနိုင္ပါသလား"

"ျပနိုင္ပါတယ္၊ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေတမိမင္းသား နတ္ျပည္က စုေတခန္းကို သတိျပဳၾကည့္ပါ၊ ေတမိမင္းသားေလာင္းႏွင့္အတူ စုေတအပ္ေသာသေဘာရွိတဲ့ နတ္သားေပါင္း ငါးရာတို႔ လူ႔ျပည္ကို တစ္ၿပိဳင္နက္ပင္ စုေတလာေၾကာင္း ေဖာ္ျပတယ္ မဟုတ္လား"

"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"

"ၿပီးေတာ့ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး နတ္ျပည္က စုေတလာတဲ့အခါ နတ္သားေျခာက္ေသာင္းအတူ စုေတလာေၾကာင္း ေဖာ္ျပတယ္မဟုတ္လား"

"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"

"ေအး… သူတို႔ လူ႔ျပည္က စုေတၾကေတာ့ တစ္ျပိဳင္နက္ ဟုတ္ရဲ႕လား"
"မဟုတ္ပါဘုရား"
"ၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ႏွင့္္ ဖြားဖက္ေတာ္ (၇) ဦးတို႔သည္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ဖြားၾကတယ္မဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"ကဲ… စုေတေတာ့ အတူတူလား"
"မဟုတ္ပါဘုရား"
"ေဟာ… ပဒုမေဒဝီမိဖုရား၊ သားေတာ္ ပေစၥကဗုဒၶ ငါးရာတို႔သည္ ဖြားေသာကာလ တစ္ေန႔တည္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းပဲ ဖြားတယ္မဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္ၾကေတာ့လည္း တစ္ေန႔တည္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ျဖစ္ၾကတယ္မဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံေသာကာလမွာလည္း တစ္ေန႔တည္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံတယ္ မဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"

"ကဲ… အဲဒါေတြ ေထာက္႐ႈၾကည့္ေတာ့ တကြဲစီဖြားတယ္၊ အတူေသတာလည္း မရွိဘူးလား"
"ရွိပါတယ္ဘုရား"
"အတူဖြားတယ္၊ တကြဲစီေသတာလည္း မရွိဘူးလား"
"ရွိပါတယ္ဘုရား"
"အတူဖြားတယ္၊ အတူေသတာလည္း မရွိဘူးလား"
"ရွိပါတယ္ဘုရား"
"ေအး… အဲဒီအတိုင္းေပါ့၊ ကဲ… သစ္ပင္ေတြမွာ ေစာင့္တဲ့ ႐ုကၡစုိးနတ္ရွိယ္ဆိုတာ လက္ခံလား"
"လက္ခံပါတယ္ဘုရား"
"သစ္ပင္ကို ခုတ္လဲလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီနတ္က မေသဘဲ အျခားသစ္တစ္ပင္ကို ေျပာင္းသြားတယ္မဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"အဲဒီအတူေပါ့ မိမိတို႔ေစာင့္တဲ့လူ ေသသြားလ်ွင္ အျခားသူတစ္ေယာက္ေျပာင္းမွာေပါ့ ဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"နတ္ေသလို႔လည္းပဲ သစ္ပင္မေသသလို ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ေသလို႔လည္းပဲ လူမေသပါဘူး ဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"
"သာဓက ျပရရင္ေတာ့ ဟိမႏၲာမွာ သီရိသက ဆိုတဲ့ ကုကၠိဳေတာရွိတယ္၊ အဲဒီေတာမွာ အရွင္ဂဝမၸတိေထရ္ အေလာင္းဟာ နတ္ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီနတ္ စုေတေတာ့ ေနာက္နတ္သားအသစ္ ျဖစ္ပါတယ္၊ နတ္ေသ၍ ကုကၠိဳပင္ မေသဘူးမဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"

"စတုကနိပါတ္ စူဠကလိဂၤဇာတ္ အ႒ကထာမွာ ကလိဂၤမင္းႏွင့္ အသကမင္းတို႔ စစ္တိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီတိုက္ပြဲမွာ ကလိဂၤမင္းရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ကိုယ္လံုးျဖဴတဲ့ ႏြားလား ဥသဘ အေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေဝွ႔တိုက္တယ္။ အသကမင္းရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ကိုယ္လံုးမည္းေသာ ႏြားလား ဥသဘ အေယာင္ေဆာင္ၿပီး တိုက္တယ္၊ အဲဒီလို ေဝွ႔တိုက္တာကို အျခားသူေတြ မျမင္ၾကဘူး၊ မင္းႏွစ္ပါးပဲ ျမင္တယ္"
"အဲဒီလိုတိုက္တဲ့အခါ နႏိၵေသနအမတ္က ဥပေဒသေပး၍ အသကမင္းရဲ႕ သူရဲတစ္ေထာင္ႏွင့္တကြ ကလိဂၤမင္းရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ျဖစ္တဲ့ ႏြားလားဥသဘကို အခ်က္က်ေအာင္ထိုးတဲ့အခါ ကလိဂၤမင္းရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေသတယ္၊ အဲဒီကိုယ္ေစာင့္နတ္လည္းေသေရာ ကလိဂၤမင္းလည္း ထိတ္လန္႔ၿပီး စစ္ပ်က္တယ္၊ စစ္႐ံႈးတယ္"
"အဲဒီဇာတ္ေတာ္ေထာက္ရႈ ၾကည့္ေတာ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ေသတယ္၊ ကလိဂၤမင္း မေသဘူးမဟုတ္လား"
"ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား"

"ပါစိတ္ အ႒ကထာ ဘူတဂါမ သိကၡာပုဒ္ အဖြင့္၌ ေဇတဝန္ေက်ာင္း အရန္တြင္သစ္တစ္ပင္၌ နတ္သားတစ္ေယာက္ေသ၍ သစ္ပင္မေသပါ၊ က်န္ေနသည္ကို ဘုရားရွင္သိ၍ သစ္ပင္ခုတ္လွဲခံရ၍ သစ္ပင္မရွိေသာ နတ္သမီးအား ဘုရားရွင္ကေပးတယ္၊ အဲဒီအတူပဲ ကိုယ္ေစာင့္နတ္တစ္ေယာက္ ေသေသာ္လည္း နတ္တစ္ေယာက္ခြဲမွီ၍ ေနေကာင္းတယ္လို႔ မွတ္ေနာ္"
"မွန္ပါဘုရား"
"အသီတိနိပါတ္ ကုဏာလဇာတ္ကို သတိျပဳၿပီး ၾကည့္႐ႈပါ၊ ေကာသလမင္းႀကီး ေသတဲ့အခါ မိဖုရားကို ဗာရာဏသီျပည္ယူ၍ မိဖုရားေျမွာက္တယ္၊ အဲဒီမိဖုရားမွာ ေကာသလမင္းႀကီးကို အစြဲျပဳၿပီး ပဋိသေႏၶရွိေနတယ္၊ ေကာသလမင္းႀကီး ေသတဲ့အခါ အဲဒီကိုယ္ဝန္သား ကိုယ္မွာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ျဖစ္ေနတယ္"
"အဲဒီသားငယ္ (၁၆)ႏွစ္ရွိတဲ့အခါ ကုရုဂီေဒဝီ မည္ေသာ မင္းသမီးႏွင့္ ယဥ္ပါးသည္ကိုသိ၍ သတ္မည္ျပဳတဲ့အခါ အဖျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္က မင္းသားငယ္၌ ေစာင့္ေရွာက္မစ၍ ခ်မ္းသာရာ ရေစတယ္"

အဲဒီမွာၾကည့္ပါ၊ မင္းသားငယ္ရဲ႕ ျဖစ္စဖြားစႏွင့္ အဖနတ္ျဖစ္ေသာ ကာလ ေရွ႕ေနာက္မညီတာကို ေထာက္႐ႈလ်ွင္ စုေတေသာကာလလည္း ေရွ႕ေနာက္ မျဖစ္နိုင္ဘူးလား"
"ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ဘုရား"
"အဲဒါဟာ က်မ္းဂန္အေထာက္အထား အတိအက် အရေျပာခဲ့တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္အေၾကာင္းပါ"
"အရွင္ဘုရား ဥစၥာကလည္း ေငါ့ေတာ့ေတာ့နဲ႔"
"ဘာေငါ့ေတာ့ေတာ့လဲ"
"က်မ္းဂန္အေထာက္အထား အတိအက်ဆိုေတာ့ မတိက်တဲ့ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ရွိေသးလားဘုရား"
"ရွိေသးတယ္"
"ရွင္းျပဦးပါဘုရား"
"လူတစ္ကိုယ္မွာ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ (၃)ေယာက္ရွိတယ္တဲ့၊ ဦးေခါင္းကိုေစာင့္တဲ့နတ္၊ ကိုယ္လံုးကိုေစာင့္တဲ့နတ္၊ ေျခကိုေစာင္တဲ့နတ္ရယ္လို႔ (၃)ေယာက္ရွိတယ္တဲ့၊ မခိုင္လံုလို႔ ၾကားဖူးရံုမ်ွမို႔ တည့္တည့္သံုးတာေနာ္"
"မွန္ပါဘုရား"

"ဦးေခါင္းကိုေစာင့္တဲ့နတ္က နံနက္အခါ ၾကည့္႐ႈ မစတယ္တဲ့၊ နံနက္အခါ ဦးေခါင္းကို သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာ ျပဳေလ့ရွိသူကို ႏွစ္သက္တယ္တဲ့"
"ကိုယ္လံုးကို ေစာင့္တဲ့နတ္က ေန႔အခါကိုယ္ကို သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္စြာ ျပဳေလ့ရွိသူကို ႏွစ္သက္တယ္၊ ေစာင့္ေရွာက္တယ္တဲ့"
"ေျခကို ေစာင့္တဲ့နတ္က ည့ဥ္အခါ ေျခကို သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာ ေဆးေၾကာ၍ အိပ္ရာကိုဝင္ေလ့ရွိတဲ့သူကို ႏွစ္သက္တယ္ ေစာင့္ေရွာက္တယ္တဲ့"

"နတ္ကေစာင့္လား၊ မေစာင့္ဘူးလားေတာ့ မသိဘူး၊ အိပ္ရာဝင္ခါနီး ေျခေဆးအိပ္တာေတာ့ က်န္းမာေရး ေကာင္းတာအမွန္ပဲလို႔မွတ္ၿပီး ေျခေဆးအိပ္ေနာ္"
"မွန္ပါဘုရား"
"ဦးေခါင္းကိုေစာင့္တဲ့နတ္က ႀကိဳးတန္း၊ ႀကိမ္တန္း၊ ေလွကားတံတား၊ အိမ္ေအာက္၊ ပုဆိုး၊ အဝတ္ေအာက္လ်ဳိဝင္ျခင္းကို အလိုမရွိဘူးတဲ့"
"အဲဒီအစြဲရွိလို႔ တခ်ဳိ႕ ႀကိဳးတန္းေအာက္၊ တံတားေအာက္ စသည္တို႔ မဝင္တဲ့ ရွင္ရဟန္းေတြ ေတြ႕ဖူးတယ္ မဟုတ္လား"
"ေတြ႕ဖူးပါတယ္ဘုရား"

"ဘုန္းႀကီးတို႔ေတာ့ အဲဒီ နတ္အယူအဆေတာ့ မရွိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႀကိဳးတန္း၊ တံတားေအာက္ စသည္ဝင္တဲ့အခါ ေခါင္းထဲက ယားက်ိက်ိလိုပဲ စိတ္မသန္႔တာေပါ့ေနာ္"
"မွန္ပါဘုရား"
"ကိုယ္ကိုေစာင့္တဲ့ နတ္က မိမိဝတ္ၿပီးေသာ အဝတ္ကို ေအာက္အထက္ျပန္၍ ဝတ္ျခင္းကို အလိုမရွိဘူးတဲ့"
"ဘုန္းႀကီးေတာ့ သကၤန္းကို အၿမဲတမ္း အထက္ေအာက္ ျပန္လွန္ၿပီူ ဝတ္တယ္၊ ၾကာၾကာအဝတ္ခံေအာင္ ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ေပါ့၊ နတ္ႀကိဳက္တာ မႀကိဳက္တာထက္ အဝတ္သကၤန္းကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့သေဘာေပါ့ေနာ္"
"မွန္ပါဘုရား"

"ကဲ… ကဲ ေတာ္ေလာက္ေရာေပါ့၊ ၾကားဖူးတာေတြ ေလ်ွာက္ေျပာေနရင္ အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္ မေျပာေတာ့ပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာ တကယ့္အစစ္အမွန္ေတြ မွတ္မထားဘဲ အဲဒီၾကားဖူးလို႔ေျပာတဲ့ မဟုတ္တာေတြကို မွတ္ထားမွ ခက္ေနမယ္၊ ဘုန္ႀကီးတရားခံျဖစ္ေနမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ၾကဦးစို႔"
"မွန္ပါဘုရား"

* ကိုယ္ေစာင့္နတ္က ရွိသည္သာ မွတ္ပါက်မ္းဂန္လာ၊

* နတ္ရွိေသာ္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ပဲ အၿမဲအားကိုးပါ၊

* ကိုယ္ကေကာင္းမွ ေစာင့္နတ္က ေကာင္းၾက ေသေသခ်ာ၊

* ကိုယ္ေကာင္းဖို႔ရာ ေန႔ည့ဥ္ပါ လုပ္ပါေကာင္းရာရာ၊

* ေကာင္းေအာင္ျပဳမွ ေကာင္းက်ဳိးရ နတ္က မ,ေတာ့တာ၊

* မေကာင္းျပဳက ဆိုးက်ဳိးရ နတ္ကဖမ္းေတာ့တာ၊

* နတ္ကမ,တာ ဖမ္းဆီးတာ ကိုယ့္မွာတည္ေနတာ။

.

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေတာင္စြန္း ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

#ဗုဒၶဓမၼျပႆနာမ်ား -(၉)